سوريه جغرافياى تاريخى سوريه سوريه يا شام از جمله كشورهاى آسياى غربى كه در كنار شرقى بحر الروم واقع شده از جنوب به لبنان و از شرق به عراق و از شمال به تركيه محدود مىشود . سوريه از سرزمينهاى باستانى آسياست كه هزاران سال قبل از ميلاد گروههاى مختلفى از مهاجران سامى به اين سرزمين مهاجرت و تا ظهور اسلام دولتهاى مصر ، يهود ، فنيقيه آشور ، كلده ، ايران ، يونان و روم بر آن مسلط شده‌اند . در قرن هفتم ميلادى اين كشور به تصرف اسلام در آمد . در آن زمان سوريه و شامات مشتمل بر دمشق ، حمص ، اردن و فلسطين بود و تا قرن هشتم ميلادى بنى اميه حكومت مىكردند و پايتخت آنان دمشق بود . پس از انتقال پايتخت از دمشق به بغداد در زمان عباسيان ، سوريه اهميت خود را از دست داد ، اما زبان عربى و مذهب اسلام همچنان در مردم باقى ماند . در نواحى دمشق قريه‌ايست به نام بصرى « 1 » كه امروزه به آن اسكىشام يعنى دمشق قديم گفته مىشود و آثار باستانى آن حاكى از مجد و عظمت زمان قديم است و به احتمال قوى در روزگار مكّابيان آباد بوده و در كتاب مقدس نيز از آن ياد شده است . « 2 »

--> ( 1 ) . Bostra . ( 2 ) . دائرة المعارف الاسلامية ، ج 13 ، ص 672 و 673 .